Aleksandra Capiga-Łochowicztop
Tancerka butoh i badaczka tej formy tańca, japonistka, artterapeutka, obecnie studentka w Polskim Instytucie Psychoterapii Tańcem i Ruchem IDMT. Praktykowała butoh w Polsce u Joan Laage, a następnie w Japonii podczas indywidualnych studiów pod okiem tancerza i profesora psychologii Toshiharu Kasaia (Itto Mority). Współtworzyła projekty edukacyjne i promowała taniec w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. Gościła z warsztatami, wykładami o butoh i spektaklami/improwizacjami butoh w różnych miastach Polski. Prowadzi autorskie warsztaty improwizacji i tańca butoh oraz warsztaty tańca kreatywnego dla dzieci w Warszawie. Jest autorką pierwszej książki o butoh napisanej w języku polskim Bunt ciała. Butoh Hijikaty.
Rafał Dziemidok
Niezależny tancerz, aktor i choreograf.
Pracował z Dada von Bzdulow, Gdańskim Teatrem Tańca, Compagnie Yvette Bozsik. Od 1997 roku pracuje niezależnie tworząc sola (Odlot-Przylot, Osobność, Tak, tak, tak, tak, i inne), duety (Duet z Patrycją Kujawską, Sny o wełnianej rzece z Magdaleną Jędrą) oraz uczestnicząc w projektach z innymi artystami (Plik 01 z Made Inc., Strzałka Czasu z Dorotą Brodowską i Mirosławem Zbrojewiczem, Kilka Błyskotliwych Spostrzeżeń Dada von Bzdulow, 2moreless TRAVA). Jego choreografie pokazywane są na polskich i zagranicznych scenach i festiwalach tańca. Ponadto przygotowuje choreografię i występuje w teatrze oraz w filmie. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2007 roku. Od 2005 współtworzy Grupę Artystyczną KONCENTRAT.
Rafał Dziemidok ze spektaklem “Kra”, który jest koprodukcją Ciało/Umysł, został doceniony przez międzynarodowy network Aerowaves (skupiający 42 europejskich przedstawicieli świata tańca) i zakwalifikowany do TOP10. To pierwsze tego typu wyróżnienie dla pracy polskiego choreografa. Spektakl, którego premiera odbyła się na Festiwalu C/U w 2009 roku reprezentował Polskę na Festiwalu Aerowaves w Lublanie w marcu 2011r.
Tancerz, nauczyciel Kontakt Improwizacji, doświadczony w rozmaitych dziedzinach ruchu, od tańca z POI, gimnastyki oraz żonglerki po Action Theater i Physical Theater. Aktywnie uczestniczy w rozpowszechnianiu Kontakt Improwizacji, organizuje, a także prowadzi warsztaty i zajęcia. Uczyli go: Chris Aiken (USA), Martin Keogh(USA), Claire Filmon (France), Ray Chung (USA), Simonetta Allesandri (Italy), Rick Nodine (USA), Charlie Morrissey (UK), Robert Anderson (UK), Thomas Kempe (UK), Andrew Harwood (UK). Jako tancerz oraz dyplomowany masażysta, cieszy się dużą wiedzą o ciele i jego równowadze. Był współtwórcą projektu edukacyjnego w UK, tańcząc z ludźmi upośledzonymi ruchowo. Uczestniczył w wielu przedsięwzięciach artystycznych w UK, Francji, Słowacji, Niemczech oraz przedstawieniach teatrów ulicznych w Polsce, Hiszpanii, Francji, Włoszech i Słowacji. Zafascynowany fuzją różnych rodzajów ruchu, pragnie łączyć w Kontakt Improwizacji najciekawsze elementy ze wszystkich dziedzin ekspresji, jakimi się zajmuje.
teatrolożka, krytyczka i badaczka tańca, słuchaczka podyplomowych studiów Gender
Studies w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Współpracuje z Akademią Teatralną w Warszawie, gdzie prowadzi cykliczne zajęcia poświęcone analizie teatru tańca. Publikuje w czasopismach kulturalnych i teatralnych (m.in. „Didaskalia”, „Teatr”, „Opcje”), daje gościnne wykłady o butō i tańcu współczesnym. Zajmuje się poszukiwaniami antropologicznymi i genderowymi w teatrze i tańcu oraz teatrem tańca i ruchu. W swoich badaniach łączy podejście teoretyczne z praktyką ruchową.W latach 2005-2010 redaktorka „Sceny”, obecnie – redaktorka sieciowego miesięcznika „Kultura Enter” (www.kulturaenter.pl) i portalu TaniecPolska.PL. Pracuje w Instytucie Muzyki i Tańca (redaktor portalu o polskim tańcu i wydawnictw departamentu tańca).
Nauczyciel tańca, choreograf, reżyser, performer, wykładowca Akademii Muzycznej w Łodzi (kierunek: choreografia), Państwowego Pomaturalnego Studium Kształcenia Animatorów Kultury w Kaliszu i kursów instruktorskich w całym kraju. Założyciel, dyrektor artystyczny i choreograf Teatru Tańca Alter. W latach 1992-2008 dyrektor artystyczny Międzynarodowych Prezentacji Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu.
Autor programu nauczania tańca współczesnego i teorii ruchu. Twórca techniki ruchu wykorzystującej punkt podparcia jako podstawę do ruchu zgodnego z indywidualną motoryką ciała. Współpracuje z teatrami dramatycznymi w całej Polsce, m.in.: Teatrem im. S. Jaracza w Łodzi, Teatrem im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, Teatrem im. J. Słowackiego w Krakowie, Teatrem Polskim w Poznaniu, oraz Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Legnicy. Bierze udział w licznych projektach tanecznych i teatralnych. Prowadzi warsztaty w kraju i zagranicą.
polonistka, dziennikarka, współorganizatorka Wrocławskiego Festiwalu
Ruchu Cyrkulacje, pomysłodawczyni Ścieżki Krytycznej Festiwalu, działaczka Fundacji Teatr Nie- Taki, redaktorka czasopisma „nietak!t”, autorka tekstów, których formę można śmiało określić jako „nie-taką”.
Dominika Knapik ukończyła wydział aktorski PWST w Krakowie. Jest tancerką, aktorką oraz pracuje jako choreograf teatralny (m.in. spektakle „Versus” i „Fragmenty dyskursu miłosnego” w reżyserii Radosława Rychcika, „Babel” w reżyserii Mai Kleczewskiej oraz „W małym dworku” w reżyserii Igi Gańczarczyk). W 2007 roku była stypendystką programu DanceWeb Europe oraz Art Stations Foundation (solo „how do you like me?”prezentowane m.in. podczas Polskiej Platformy Tańca w 2008 roku). Rok później tańczyła w spektaklu Towarzystwa Gimnastycznego „nic”. W 2009 roku zagrala m.in. w „Całopaleniu” w reżyserii Igi Gańczarczyk oraz była stypendystką ArtsLink (rezydencja w Dance New Amsterdam, NY). W 2010 roku wystąpiła w spektaklu Dada von Bzdulow „Le Sacre”. W 2011 roku zadebiutowała jako reżyserka przygotowując w krakowskiej Łaźni Nowej komedię taneczną „Testament optymisty”, adaptację opowiadania Sławomira Mrożka pod tym samym tytułem. Projekt „Nie Ja” w którym była choreografką i performerką (reżyseria: Iga Gańczarczyk) wygrał w tym samym roku konkurs OFF Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.
Stypendystka MKiDN w 2011 roku (spektakl taneczny „MOSKWA” zrealizowany z Wojtkiem Klimczykiem i Dobrochną Krówką). Wspołzałożycielka wraz z Wojtkiem Klimczykiem kolektywu Harakiri Farmers, w ramach którego powstały spektakle “keret”, “Beat Hotel”, “We are oh so Lucky” oraz “The Fork” w ramach [MINUS 20] pokazywane na wielu festiwalach w Polsce i za granicą. Obecnie Harakiri Farmers pracują nad pełnowymiarowym spektaklem “Sisters”.
Kaya Kołodziejczyktop
Jest absolwentką pedagogiki tańca współczesnego i psychologii z HfMDK Frankfurt nad Menem, P.A.R.T.S. w Brukseli (stypendium Unii Europejskiej i Rządu Flamandzkiego) oraz Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie . Jest ponadto stypendystką Fundacji Rudolfa Nurejewa, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Centrum Kultury ( Młoda Polska ) , DanceWEB 2004, Instytutu A..Mickiewicza oraz A-I-R Szwajcarskiej Fundacji dla kultury ProHelvetia.
W latach 2004-2009 była tancerką renomowanego zespołu Rosas pod dyrekcją Anny Teresy de Keersmaeker. Obecnie działa jako artystka niezależna. Współpracowała m. in. z Mette Ingvartsen, Krisem Verdonckiem, Davidem Wampach, Szymonem Rogińskim, Rafałem Dziemidokiem, Iwoną Pasińską, Ewliną Guzik i Aleksandrą Wasilkowską. Kaya pracuje jako pedagog tańca w Niemczech na Uniwersytetach we Frankfurcie nad Mene i Giessen, Belgii- P.A.R.T.S., La Rafinerie, USA- San Diego State University oraz jest gościnnym pedagogiem w zespołach Staat Theatre Kassel, Ballet National de Marseille czy Charleroi Dances. Od 2007 jest częścią niezależnego kolektywu artystycznego U/LOI – Universal Law of Impermanence.Prace koletywu pokazywane były na najważniejszych festiwalach sztuk performatywnych w Polsce i za granicą m.in Konferencji Tańca Współczesnego w Bytomiu, Dialogu Czterech Kultur w Łodzi , Międzynarodowych Spotkaniach Sztuki Akcji Rozdroże w Warszawie czy Gdańskim Festiwalu Tańca.
Filmy na Youtube:
HAPPY 4evER
Audycja IV
: PK :
Universal Law of Impermanance presents favourite superhero
Wiecej informacji www.uloi.eu
Krytyk i publicysta. Studiował na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. W roku 2006 wespół z Anną Królicą założył wortal NowyTaniec.PL. Pisze o sztukach performatywnych i kinie. Publikował m.in. w „Didaskaliach”, „Teatrze”, „Dwutygodniku”, „Krytyce Politycznej”, „Ha!arcie”, „Kinie”. Kurator projektu „Polityki tańca” – wspólnej inicjatywy Instytutu Muzyki i Tańca oraz Instytutu Teatralnego. Członek zespołu „Krytyki Politycznej”.
Założyciel, kierownik artystyczny Eksperymentalnego Studia Tańca EST, nauczyciel tańca współczesnego, improwizacji, kontakt improwizacji, świadomości ciała, wyrazu scenicznego, Somatic Movement Edukator w oparciu o Body Mind Centering choreograf, tancerka , performer.
Uczy w Krakowie w Hurtowni Ruchu, na kursach instruktorskich, w Białymstoku, Łodzi. Prowadzi warsztaty w ośrodkach tańca na terenie Polski min. w Polskim Teatrze Tańca oraz na festiwalach tańca w Kaliszu, Poznaniu, Lublinie, Gdańsku.
Uczyła również w Anglii, na Ukrainie, w Rosji, USA. Jako pedagog współpracowała z prywatnym studio aktorskim (Lart Studio). Uczy w krakowskiej PWST na wydziale aktorskim, wokalno-estradowym oraz aktor teatru tańca w Bytomiu, oraz na Uniwersytecie Rzeszowskim.
Swoje doświadczenie opiera na wieloletniej różnorodnej edukacji. Pierwszy warsztat taneczny zdobywała w Studenckim Teatrze Tańca Kontrast, kolejne jako wolny słuchacz na Uniwersytetach: Alabama i George Mason (USA) oraz Calgary (Kanada), w studiach tańca Nowego Jorku oraz na warsztatach tańca organizowanychw kraju (techniki tańca współczesnego i modern).
Jest absolwentem instruktorskiego kursu kwalifikacyjnego oraz Nowej Serii Edukacji dla Nauczycieli Tańca i Liderów Środowiska w Śląskim Teatrze Tańca. Szkoliła się warsztatowo z zakresu świadomości ciała: technik; Aleksandra, Feldenkraisa, Skinner Release, Kinetic Awarness, Pilates, elementy Jogi, Gyro Kinesis, 5 rytmów, Dance Allive, authentic movement, Analiza ruchu Labana, Bartinieff Body Foundamental, Butoh. Brała udział w couchingach improwizacji z Michaelem Chumacher, Martin Sonderkamp, Sebastian Prantl, Frank Handler, Diane Elshout-Holland, Yossi Berg, Lence Gries, Georg Blashke, Mark Tompkins- improwizacja jako performans.
Kontakt improwizacji uczyła się min. od Andrew Harwood, Peter Bingham, Ray Chung, Chris Aiken, Eckhard Muller, Joerg Hassman, Danny Lepkof, Milan Kozanek, Ka Rastler, Steve Bats, Tal Anvi, Jenny Hack, członkowie Pilobolus, Bill Young, Daniel Werner, Benno Voorham, Nick Nodine, Yaniv Mintzer, Itay, Adrian Russi, Urs Staufer.
Brała udział w festiwalach kontaktu w Warszawie, we Freiburgu, Moskwie , Wilnie/uczyła oraz na festiwalach improwizacji w Warszawie, Waszyngtonie, Nowym Jorku, Izraelu, Finlandii.
Była opiekunem artystycznym wielu rodzimych oraz międzynarodowych projektów związanych z tańcem, przestrzenią publiczną oraz działaniami interakcyjnymi, min: projektu Unii Europejskiej- Pan European Art. Laboratory w Villi Decius w Krakowie, projektu Ocean City podjętego we współpracy z Urzędem Marszałkowskim w Krakowie, Tańcząca Wyspa Tolerancji.
Współpracowała z amerykańskimi pedagogami -Linda Caldwell, Karen Studd, Maida WIthers, Melissa Monteros, Joe Alter, Risa Jaroslow, Liz Lerman, Leo Neirinck, Joan Lagee.
Podejmuje współpracę z wieloma artystami, min. z fotografikami Aleksandrą Skurą i Jarosławem Baranikiem, z kompozytorami Przemysławem Ślusarczykiem i Michałem Bookovskim, z poetką Agnieszką Skierczyńską, z reżyserem Andrzejem Sadowskim,
z muzykami Rafałem Drewnianym, Grzegorzem Zygmunt, z Gdańskim Teatrem Tańca, z tancerką Martą Pietruszką, z twórcą multimedialnym Marcinem Janusem, performerkami Renatą Piotrowską, Magdalena Przybysz, Ewą Szubstarską.
Jest autorką autorskich choreografii dla EST. Obecnie tworzy projekty site specyfic, plenery: „Klub samotnych serc, Autoshow, Tramwaj zwany podążaniem, Płaczące krzesła”, oparte w dużej mierze na improwizacji.
Tworzy choreografie teatralne, (Teatr Stary – “Wspólny pokój”,” Kabarety”, Teatr im Kochanowskiego w Opolu -”Tumor Mózgowicz”, Teatr STU – „Trupa Tomasza Dropsa”,” Sztuka kochania”, „Królowa i Szekspir” Teatr im Bogusławskiego w Kaliszu „Krwawe gody”, Teatr Muzyczny w Gliwicach „Chicago”, Loch Camelot „Takie większe wesele”, Teatr Rozmaitości „Uroczystość” reżyseria Grzegorz Jarzyna, Teatr Ludowy „Księżniczka Turandot”, „Wieczór trzech króli”, Teatr Słowackiego „Juvenilium Permanens” , Polski Teatr tańca „Związki rzeczowe”.
Tańczy i tworzy repertuar solowy.
Tańczyła w USA/Nowy Jork, Washington DC, w Kanadzie (Calgary), w Finlandii (Oulu), na Ukrainie (Odessa), na Mołdawii (Kisziniew), w Rosji (Petersburg, Pskow), w Anglii (Dartington College), w Norwegii (Tromso), w Szwecji (Geteborg), w Finlandii (Helsinki), w Niemczech (Sztutgart, Berlin), w Austrii (Graz, Wiedeń), we Włoszech (Florencja, Bielle), w Portugalii (Lizbona), w Czechach (Opava), w Polsce wraz z EST oraz indywidualnie na festiwalach tańca współczesnego, muzycznych i teatrów alternatywnych), tańczyła w Gdańskim Teatrze Tańca.
Wielokrotnie nagradzana na festiwalach za choreografie, konsekwentną kontynuację własnej drogi twórczej, osobowość sceniczną. Stypendystka Fundacji Batorego (ArtsLink w Nowym Jorku, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Kuratora Oświaty i Wychowania. Spektakl „Kilka piosenek o miłości” uznano za najlepsze solo 2009 przez redakcje Nowy Taniec.
Więcej informacji www.iwonaolszowska.pl
Choreograf, tancerz i pedagog. Absolwent pedagogiki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (praca magisterska poświęcona kontakt improwizacji). Wykładowca Akademii Muzycznej w Łodzi (kierunek choreografia i techniki tańca od 2007. W lutym 2009 roku założył Pracownię Fizyczną przy Akademii Muzycznej w Łodzi. Od 1996 uczy tańca i kontakt improwizacji na warsztatach ogólnopolskich i międzynarodowych i kursach instruktorskich, pedagog tańca w Państwowym Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury w Kaliszu. Uzyskał dyplom tancerza zawodowego przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich. Twórca Festiwalu Kino Tańca w Łodzi.
W latach 1994-2003 zatańczył w kilkunastu spektaklach Teatru Tańca ALTER Witolda Jurewicza. Brał udział w międzynarodowych projektach, m.in. „Skarbek”, grany w berlińskim teatrze Volksbühne, „Patenty ciała” w Mau-Beige we Francji , „Les ambiances polonaises” w Cite Internationale des Arts (Paryż),”Kołysanki” Roma Europa (Rzym). Współpracuje z Teatrem Bretoncaffe w Warszawie, współtworząc spektakle „SLAM_out” oraz „Taniec śniącego ciała”, będący częścią projektu badawczego dotyczącego pracy z procesem metodą Arnolda Mindella. Tańczył w filmie “Czarno-biały” (prod. PWSFTviT w Łodzi, 2002), pokazywanego m.in. w Kolonii, Nowym Jorku, Pekinie, autor choreografii w filmie “Zuzanna” Darii Kopiec (premiera 2009.) Realizował nagradzane spektakle tańca m.in. „Trzcina” i „Po drodze”. Tworzył ruch sceniczny i występował w przedstawieniach teatralnych, m.in. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie („Peer Gynt” reż. Paweł Miśkiewicz), w Teatrze Starym w Krakowie, („Przedtem Potem”, reż. Paweł Miśkiewicz, „Trans Atlantyk”, reż. Mikołaj Grabowski), w Teatrze Nowym w Łodzi (“Przygody barona Münchhausena”, reż. Adam Walny, „Przed południem przed zmierzchem”, reż. Piotr Cieplak).
Urodzona w 1979 roku – tancerka, performerka i choreograf. Na scenie tanecznej od 1994 roku. Od 1994 roku tańczy w Gdańskim Teatrze Dada von Bzdulow. Od 2003 roku jest aktorką i tancerką w Teatrze Patrz Mi Na Usta. Gościnnie występowała w Teatrze im. Gombrowicza w Gdyni i Teatrze Wybrzeże. W 2005 roku wraz z Magdą Jędra, Grzegorzem Welizarowiczem i Zbigniewem Bieńkowskim założyła zespół Good Girl Killer. Na swoim koncie grupa ma 4 premiery które prezentowane były na wielu festiwalach w Polsce i za granicą m.in.: Międzynarodowy Festiwal Tetaralny “Malta”, “Body-Mind” Warszawa, “Heineken Open’er” w Gdyni, “Four Days” w Pradze. W 2003 roku otrzymała prestiżowe stypendium Dance Web na festiwalu Tańca Impulstanz w Wiedniu. Jest lauretaką Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska dla Młodych Twórców za spektakl “Good Girl Killer”.
Od wielu lat bierze udział w tanecznych i tearalnych warsztatch oraz projektach międzynarodowych. Współpracowała m.in. z teatrem 7273 z Genewy, Mariolą Brillowską(Hamburg), Nigelem Charnockiem w spektaklu HAPPY.
Od 2002 roku prowadzi warsztaty z zakresu tańca współczesnego i improwizacji.
Marysia Stokłosatop
Choreografka i tancerka.
Ukończyła choreografię w School for New Dance Development (SNDO) w Hogeschool voor de Kunsten w Amsterdamie oraz wydział tańca współczesnego w London Contemporary Dance School at The Place.
W latach 2006 – 2008 związana z choreografem Jeremy Wade‘em. Tańcząc w “Glory” oraz “And pulled out their hair…” występowała między innymi w Berlinie, Nowym Jorku, Brukseli, Barcelonie, Buenos Aires i Kopenhadze. Tańczyła także w: “Project Zero Point” (choreografia Sara Shelton Mann); “Die Zauberflote” (ch. Min Tanaka); B.O.B. The Final Cut (ch. Dick Wong); “sex me not” (ch. Aitana Cordero); “Vivienne” (ch. Lea Anderson); “Bach Bench” (ch. Jonhathan Lunn) oraz spektaklach improwizowanych z Makiko Ito, Marią Mavridou, Unfinishd Company, Januszem Stokłosą i Orkiestrą Symfoniczną w Łodzi oraz Krakowie oraz (regularnie) z Kolektywem Melba.
Marysia jest autorką spektakli tanecznych – “Prawa Półkula”, “Vacuum”, “Fall in D”; oraz prac multidyscyplinarnych “X Apartments” (Nowy Teatr, Warszawa, 2010), “Spotkanie 1” (Festiwal Temps d’Image 2006), “Burdąg” (m. in. prezentacja polskiej młodej sztuki Nova Polska, Lille 2001). Jej ostatni spektakl “ Chopin“ miał swoją premiera podczas polskiego dnia na Expo 2010 w Szanghaju.
Prowadzi Dom Pracy Twórczej Burdąg na Mazurach.
Doktorantka w Instytucie Kulturoznawstwa UWr, przygotowuje rozprawę na temat polskiej sceny tańca butō. Bada techniki pracy z ciałem, zagadnienia ruchu i tańca oraz procesy performatywne. Prowadzi konwersatoria Wiedza o teatrze, Performase religijne i terapeutyczne oraz Zwrot somatyczny/Praca z ciałem. Publikowała w pismach Teatr, Barbarzyńca, Kultura-Historia-Globalizacja, Nietak!t.
English
polski